เขียนบทกวีเพื่อเพิ่มความมั่นใจ ความคิดสร้างสรรค์ และความสามารถ
บทกวีเป็นประเภทวรรณกรรมประเภทหนึ่งที่ปลูกฝังความกลัวให้กับนักเรียน โดยเฉพาะในระดับมัธยมศึกษาตอนต้น อุปมาอุปไมย โซเน็ต กลอน ไฮกุ กลอนร้อยแก้ว หรือกลอนเปล่า เป็นตัวอย่างของคำศัพท์และรูปแบบบทกวีหลายร้อยแบบ บทกวีเป็นหัวข้อที่เด็กที่อ่อนไหวจะเข้าใจได้ยาก และมักเป็นสิ่งที่ควรหลีกเลี่ยงหากหลีกเลี่ยงไม่ได้ และมักกระตุ้นให้เกิดความปรารถนาที่จะโกงเพื่อประสบความสำเร็จ ทั่วทั้งอินเทอร์เน็ต มีเว็บไซต์ที่นักเรียนถามคำถามเพื่อขอให้ใครสักคนอธิบายหรือเขียนบทกวีให้พวกเขาเพื่อทำการบ้าน บทกวีไม่ใช่รูปแบบการเขียนหรือการพูดที่จะต้องกลัว แต่ควรเป็นเครื่องมือทางการศึกษาที่สอนการอ่าน การเขียน และศิลปะ ในรูปแบบที่ไม่มีรูปแบบอื่นใดสามารถทำได้ การเขียนบทกวีควรเป็นเรื่องสนุกสนาน โดยให้เด็กนักเรียนได้แสดงออกถึงความรู้สึก ความเชื่อ และประสบการณ์ของตนเอง โดยไม่ถูกจำกัดด้วยการสอนให้เขียนและตีความรูปแบบของบทกวีที่ยากจะเข้าใจสำหรับคนส่วนใหญ่ ซึ่งโดยปกติแล้วจะส่งผลให้พวกเขาเกลียดศิลปะและบทกวีโดยเฉพาะไปตลอดชีวิต บทกวีเป็นความงดงามอย่างแท้จริงของจิตใจมนุษย์ที่แสดงออกถึงอารมณ์ในรูปแบบที่ทำให้ผู้อ่านรู้สึกพึงพอใจและรู้สึกสำนึกผิดในอีกแง่มุมหนึ่ง ไม่มีรูปแบบการเขียนอื่นใดที่สามารถกระตุ้นอารมณ์ที่สร้างขึ้นผ่านบทกวีได้ การสอนให้นักเรียนถ่ายทอดความคิดและอารมณ์ของตนเองผ่านบทกวีจะก่อให้เกิดประโยชน์มหาศาล ซึ่งสามารถนำไปประยุกต์ใช้กับวิชาต่างๆ ได้แทบทุกวิชา โดยปกติแล้ว เราไม่ได้คิดว่าบทกวีเป็นเครื่องมือในการทำความเข้าใจประวัติศาสตร์ ดนตรี วรรณกรรม ศิลปะ